Kornwalia piękna jest...

Isles of Scilly to archipelag, na który składa się pięć głównych, zasiedlonych łącznie przez 2 tys. mieszkańców wysp: St. Mary’s, Tresco, St. Martin’s, Bryher i St. Agnes. Oprócz nich, w odległości zaledwie 28 mil od wysuniętego najdalej na południowy-zachód punktu Wielkiej Brytanii – Land’s End rozrzuconych jest 150 mniejszych wysp i wysepek.

Teraz nie ruszając się z domu możesz sprawdzić warunki atmosferyczne na plaży. Siedząc w fotelu masz możliwość podglądania mistrzów surfingu! Sprawdź sam, obraz z kamer internetowych umieszczonych na najpopularniejszych wśród surferów plażach znajdziesz poniżej.

Helston jest drugim z kolei najstarszym miastem Kornwalii. Usytuowane jest przy zatoce Loe Bar i w swojej 800-letniej historii pełniło zarówno rolę śródlądowego portu (która skończyła się wraz ze zmianą biegu koryta rzeki Cober) jak również było to miasto przemysłowe. Pamiątką po czasach rewolucji przemysłowej i nie tylko jest otwarta dla zwiedzających kopalnia Poldark.

Helford jest niewielką wioską znajdującą się w zachodnio-południowej części hrabstwa. Najbliższymi okolicznymi miastami są Falmouth i St. Austel. Miejscowość ta była niegdyś istotnym punktem na mapie portów w tej części wyspy. Przepływa tu bowiem rzeka od nazwy której wzięło swoją nazwę Helford. W dawnych czasach tutejszy port był świadkiem wizyt statków handlowych przywożących rum tytoń i tkaniny z kontynentu wraz z opłacanym tu przez siebie cłem. W czasach Wojen Napoleońskich zawijali tu piraci znajdując schronienie i miejsce w którym mogli dzielić się zdobytymi łupami.

Fowey jest niewielkim portowym miasteczkiem usytuowanym na południu Kornwalii u ujścia rzeki noszącej taką samą nazwę. Kurort, który w znacznej części wraz z okolicami wchodzi w skład Narodowego Parku Krajobrazowego, może poszczycić się barwną historią sięgającą czasów prehistorycznych. Port w tym miejscu założyli Rzymianie. W późniejszych czasach był on obiektem najazdu Francuzów (1457r) chcących przyłączyć kornijskie tereny do swojego terytorium. Dlatego w 1536r król Henryk VIII wybudował na okolicznych klifach fortyfikację obronną St. Catherine’s Castle. Nad romantycznymi ruinami zamku u wejścia do zatoki wznosi się natomiast St. Catherine’s Point czyli dawna kaplica pełniąca niegdyś również funkcję latarni morskiej. Obie atrakcje są dostępne dla turystów- wystarczy tylko znaleźć się na pięknej piaszczystej plaży Readymoney Covei stamtąd poprowadzą nas już drogowskazy.

Falmouth, którego kornijska nazwa to Aberfal leży u ujścia rzeki Fal nad Kanałem La Manche. To tutaj rozpoczyna się droga krajowa A 39 zwana Atlantic Highway. Aż do połowy XVI wieku jedynym budynkiem znajdującym się w Falmouth był Arwennack- siedziba rodu Killigrew. Miasteczko zawdzięcza swój rozwój właśnie tej rodzinie oraz królowi Henrykowi VIII, który zauważył i docenił położenie tego miejsca będącego w naturalny sposób najlepszym na usytuowanie tu portu.

Camelford jest miejscowością usytuowaną na szlaku biegnącym z Launceston poprzez Wadebridge do Falmouth w odległości ok 10 km od wybrzeża, na samym skraju wrzosowiska Bodmin. Jego kornijska nazwa brzmiała Com Pol co oznaczało wijący się strumień. Camelford rzeczywiście znajduje się nad rzeką o nazwie Camel, i to właśnie ona przyczyniła się do powstania trasy kupiecko- handlowej w tym miejscu, nawet mimo tego, że jest to jedno z najwyżej położonych miast w całej Wielkiej Brytanii ( ponad 200 metrów nad poziomem morza).

Bude jest najdalej wysuniętym na północ kornijskim miasteczkiem leżącym u ujścia rzeki Neet. Nazwa tego turystycznego kurortu sugeruje, że w przeszłości był to port, do którego zawijali wcześni chrześcijanie. Bude pochodzi bowiem od nazwy „Bede Haven” co w dosłownym tłumaczeniu oznacza przystań uświęconych. Dawniej miejsce to było źródłem mułu morskiego, o wysokiej zawartości węglanu wapnia, służącego do użyźniania gleb na wrzosowiskach. Klify w tym regionie- uformowane z piaskowca z zawartością węglanów- są jedynymi o takiej budowie geologicznej w całej Kornwalii.